هپاتيت يک بيماري است که کبد را متورم کرده و فعاليت آن را مختل ميسازد.
اين بيماري به علتهاي مختلفي از قبيل ويروسها، باکتريها ، داروها، الکل و ... ايجاد ميشود.
هپاتيت ويروسي چيست؟
هپاتيت ويروسي ناشي از ويروسهاي مختلفي است که شايعتر از همه هپاتيت ويروسي D,C,B,A وEمي باشد.
هپاتيت C به علت ويروس هپاتيت C ايجاد ميشود. هپاتيت C حاد بر خلاف نوع Aو B تقريبا بدون علامت است و ممكن است علائم غير اختصاصي مانند سرماخوردگي و بي اشتهايي ايجاد نمايد. هپاتيت C حاد (70تا 85%) موارد تبديل به عارضهاي مزمن ميشود و باعث اختلال کارکرد کبد ميگردد.
راههاي انتقال هپاتيت C عبارتند از : تزريق خون و فرآوردههاي خوني آلوده- استفاده مشترک از ابزارهاي آلوده تيز و برنده مانند سوزن و سرنگ، تيغ اصلاح و مسواک- تماس جنسي حفاظت نشده با فرد آلوده- خالکوبي، حجامت، سوراخ کردن گوش، خدمات پزشکي و دندانپزشکي در محلهاي نا مطمئن و با وسايل آلوده - تولد از مادر آلوده به هپاتيت C می باشد .
شايعترين راه انتقال هپاتيت C در كشور ما درحال حاضر استفاده از سرنگهاي مشترک بين معتادان تزريقي شايعترين راه انتقال در کشور ماست و متاسفانه
تاکنون واکسني ساخته نشده که بتواند در برابر ويروس هپاتيت C مصونيت ايجاد کند.
در مورد میزان خطر از راه تماس جنسی باید گفت که : ويروس هپاتيت B بيش از هپاتيت C از راه تماس جنسي منتقل ميشود. موارد هپاتيت C ناشي از تماس جنسي غالباً در افرادي که شرکاي جنسي متعدد دارند ديده ميشود.و اما مشهور ترین نوع هپاتیت نوع B می باشد :
آلودگی به ویروس هپاتیت B به سه حالت متفاوت ممکن است دیده شود:
هپاتیت حاد: در این حالت ، بیمار پس از یک دوره ی مقدماتی با نشانه هایی مانند تب، سرماخوردگی ، تهوع، استفراغ و درد شکم ، دچار زردی می شود.
علائم بارز این بیماری عبارتند از : ادرار تیره، مدفوع روشن، زردی پوست و چشمها. اولین عضوی که زردی در آن مشاهده می شود، سفیدی چشم ها است. به طور معمول ، این علائم خود به خود برطرف می شود و پس از 6 ماه خون از ویروس پاک می شود و فقط در 10%- 5 بیماران بالغ ممکن است آلودگی مزمن شود.(ولی در هپاتیت C حدود 80% موارد مزمن می شوند).
هپاتیت مزمن: در این حالت ، نشانه ها بسیار غیراختصاصی است. شایع ترین نشانه ی هپاتیت مزمن، ضعف و خستگی طولانی است. گاهی ممکن است زردی خفیف یا خارش وجود داشته باشد . با پیشرفت بیماری ممکن است نارسایی کبدی بروز کند. این افراد باید تحت نظر پزشک باشند و در صورت نیاز ، دارودرمانی شوند.
آلودگی بدون علامت: در این حالت، فرد بدون هیچ گونه نشانه ی بالینی و یا آزمایشگاهی از بیماری کبدی ، ویروس هپاتیت را در خون خود دارد و می تواند آن را به سایرین انتقال دهد. این افراد به درمان دارویی نیاز ندارند؛ ولی خطر مزمن شدن هپاتیت در آنان زیاد است و باید هر 6 ماه یک بار توسط پزشک بررسی شوند.
بیشتر موارد آلودگی به هپاتیت B بدون نشانه است بنابر این بهترین روش تشخیص بیماری، آزمایش خون از نظر وجود ویروس هپاتیت B است.
راههای انتقال هپاتیت B
آلودگی به هپاتیت B به طور عمده در نتیجه ی تماس با خون و ترشحات جنسی آلوده ، به روشهای زیر صورت می گیرد .تولد از مادر آلوده به ویروس هپاتیت B . تماس جنسی حفاظت نشده با فرد آلوده . استفاده ی مشترک از ابزار آلوده ی تیز و برنده نظیر سوزن و سرنگ ، تیغ اصلاح، مسواک و....
تزریق مکرر خون یا فرآورده های خونی آلوده ( امروزه کنترل خونهای اهدایی احتمال آلودگی از این طریق را بسیار اندک نموده است).
دیالیز با وسایل آلوده و پیوند اعضای آلوده؛
خالکوبی، حجامت ، سوراخ کردن گوش، خدمات پزشکی و دندانپزشکی در محل های نامطمئن و آلوده، یا هر اقدامی که منجر به سوراخ شدن پوست با وسایل آلوده و غیر استریل شود.
هپاتیت B از طریق دست دادن، در آغوش گرفتن، بوسیدن و نشستن در کنار فرد آلوده و سایر تماسهای معمولی منتقل نمی شود و حضور افراد آلوده در محیط های کار و اجتماع بلامانع است.
پیشگیری از هپاتیت B
هرگز از وسایل تیز و برنده ، نظیر سرنگ و سوزن ، تیغ اصلاح و مسواک به صورت مشترک استفاده نکنید.
از انجام کارهایی که به سوراخ شدن و ایجاد خراش در پوست منجر شود نظیر خالکوبی و حجامت در مراکز غیرمطمئن و آلوده پرهیز کنید. از تماس جنسی مشکوک و حفاظت نشده پرهیز کنید.نوزادان خود را در سه نوبت واکسینه کنید.افرادی که از گروه هاي ذیل هستند ، نسبت به سه نوبت واکسیناسیون اقدام کنند:
. پزشکان ، دندانپزشکان و پیراپزشکان؛
. افراد تحت دیالیز؛
. افرادی که به علت ابتلا به بیماریهای زمینه ای مانند هموفیلی و تالاسمی ، مکررا" خون یا فرآورده های خونی دریافت می کنند.
. افراد خانواده ی فرد آلوده که با وی هم منزل هستند.
اغلب موارد تماس با ویروس هپاتیت B منجر به بیماری نمی شود. بنابر این واکسن هپاتیت B ، برای سایر افراد جامعه ضرورت ندارد. و اما در مورد هپاتیت نوع A باید گفت :
عامل هپاتیت A ویروس HAV است که بوسیله مدفوع از بدن شخص آلوده دفع میشود و باعث آلودگی آب آشامیدنی و غذا میشود. راه انتقال این بیماری از طریق آب و غذاهای نپخته یا خوب نپخته شده یا غذاهایی که بوسیله اشخاص مبتلا طبخ میشوند، میباشد. HAV به ندرت از طریق خون به اشخاص دیگر منتقل میشود. هپاتیت A به شکل حاد دیده میشود ولی کمتر آلودگی مزمن بوجود میآورد. یکبار ابتلا به این بیماری در شخص مصونیت دائمی بوجود میآورد.
علایم بیماری
چگونگی تشخیص هپاتیت A
تفسیر نتایج حاصل از آزمایش خون
-
اگر آزمایش خون شخص نسبت به آنتی بادیهای ایمونوگلوبولین G و M هر دو منفی باشد، او هرگز به ویروس آلوده نشده و میتواند واکسن بزند.
-
اگر در آزمایش خون شخص ایمونوگلوبولین M مثبت باشد. آلودگی HAV وجود و ممکن است تا 6 ماه دیگر بهبود یابد یا وضعیت بیمار بدتر شود.
-
اگر ایمونوگلوبولین M منفی و ایمونوگلوبوین G مثبت باشد، شخص از طریق ویروس یا واکسن آلوده شده و برای همیشه ایمن شده است.
ارتباط بین HIV (ایدز) و HAV
چگونگی درمان
چگونگی پیشگیری از بیماری
علاقه مندی ها (Bookmarks)